Tyle czasu, tyle planów i straconych możliwości. Nie było gorszego lata choć kiedyś myślałam inaczej... Straciłam coś o co kiedyś tak bardzo walczyłam i straciłam to z własnej winy szukając problemów i ideału mimo tego że samej nie było mi do niego blisko. Kiedyś byli ludzie teraz był jeden człowiek a razem z nim zgubiłam wszystkie klucze do uśmiechu.
Chciałabym zniknąć, rozplynac się i zapomnieć o wszystkim co nie daje spać. Nie myślałam, że krok który poniekąd był oczywisty tak bardzo wbije mnie głęboko poniżej moich możliwości racjonalnego tłumaczenia 'bo tak a nie inaczej'. Te wakacje mogły być inne.
Tyle pytań, znowu brakuje odpowiedzi. Mogę nawet powiedzieć, że są takie których nie chce znać.                 
Brakuje mi Ciebie mój drogi. Z każdą sekunda bardziej i bardziej.